Potrzebujesz pomocy?
Zostaw nam swojego maila i opisz krótko swój problem.

Chętnie pomożemy!

Adres e-mail:*
Opis problemu: *

* - oznacza pole obowiązkowe

OGIDO BLOG
Poradnik rekrutacyjny

Poradnik rekrutacyjny

Pierwsze wrażenie

Pierwsze wrażenie powstaje podczas kilku sekund, natomiast utrzymuje się bardzo długo! Pamiętaj, że szansę na zrobienie dobrego pierwszego wrażenia masz tylko jedną. Psychologia mówi o istotnym wpływie pierwszego wrażenia na ocenę odpowiedzi, zachowań, próśb…

Na subtelne wrażenie, jakie wywieramy na drugą osobę, mają wpływ nasz wygląd, uśmiech, gesty, kultura bycia, a także pierwsze słowa.

Poniżej zamieszczamy kilka podstawowych zasad, z uwzględnieniem specyfiki procesów rekrutacyjnych.

Spotkanie – zajęcie miejsc

Kandydat: Zawsze czekamy, aż Rekruter poprosi o zajęcie miejsca. Zwykle to on także wskaże konkretne miejsce, w którym należy usiąść. Na powitanie podajemy sobie ręce oraz przedstawiamy się z imienia i nazwiska. Mniej istotne, kto jako pierwszy poda rękę.

Spotkanie – podanie ręki

Kandydat i Rekruter: Przy podaniu ręki nie zawsze trzymamy się ogólnych zasad savoir vivre (kobieta – mężczyźnie, starszy – młodszemu). Według etykiety biznesowej jako pierwszy rękę może podać gospodarz, w tej sytuacji Rekruter. Należy również zachować ostrożność przy przechodzeniu na przykład na per Panie Janku. Z jednej strony nie zwracamy się do kogoś wyłącznie po imieniu i tworzymy przyjemną atmosferę, ale z drugiej strony może to kogoś urazić i nie ma charakteru oficjalnego. Decyzję dotyczącą stosowania tych form pozostawia się indywidualnemu wyczuciu, niemniej jednak należy unikać ich w stosunku do osób starszych lub na wysokich stanowiskach. Nie poklepujemy się także po ramieniu…

Spotkanie – ubiór

Kandydat: Max Eggert w swojej książce „Idealna rozmowa kwalifikacyjna” zachęca do ubioru zgodnego ze stereotypem obowiązującym w danym sektorze albo funkcją stanowiska, o które się staramy. Podstawą jest:

a) stonowana kolorystyka,
b) niewyzywające ubrania, czyli brak mini, głębokich dekoltów, rozpiętych koszul,
c) skromna ilość biżuterii u kobiet.

Warto wiedzieć, że sposób ubierania jest często oceniany przez osoby prowadzące rozmowy, zwłaszcza jeśli rekrutowany pracownik będzie w przyszłości reprezentować firmę.

Informacje zwrotne po spotkaniach

 

Jeśli po upływie mniej więcej dwóch tygodni nie uzyskano informacji o wynikach rekrutacji, e-mail lub telefon w celu uzyskania informacji nie jest zachowaniem niewłaściwym. Należy jednak być cierpliwym, gdy Rekruter wcześniej zapowiedział, że rekrutacja trwa na przykład 1 miesiąc. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku rekrutacji na specjalistyczne stanowiska, gdzie proces decyzyjny jest z natury wielopłaszczyznowy i czasochłonny.

Aplikowanie przez Internet

Kandydat: W aplikacjach internetowych obowiązuje tak zwana netykieta. Cztery najczęstsze błędy to:

a) wysłanie jednej oferty JEDNOCZEŚNIE do wielu firm. To często dyskwalifikuje ofertę. Trzeba włożyć wysiłek w wysłanie oddzielnych aplikacji do poszczególnych firm (np. agencji doradztwa personalnego, nawet jeśli mają one identyczną treść,)

b) wysyłanie e-maila wyłącznie z załącznikiem (cv) BEZ jakiejkolwiek treści w mailu. To trochę tak jakby wejść do biura i bez słowa położyć swoje cv na biurku,

c) wysyłanie cv z niepoważnie brzmiącego ADRESU MAILOWEGO lub – co się zdarza zdecydowanie rzadziej – obraźliwego. Ten element wbrew pozorom buduje nasz wizerunek w głowie rekrutera, zwłaszcza w podświadomości. Najoptymalniej, gdy adres mailowy zawiera imię, nazwisko, ewentualnie inicjały. Nie wysyłamy też ofert z adresów cudzych, np. mama w imieniu dorosłego syna. Jest to sytuacja, która może wiele mówić o samodzielności osoby starającej się o pracę. Może tez zwyczajnie sprawić że korespondencja będzie niejasna,

d) brak TYTUŁU WIADOMOŚCI, w którym powinna znaleźć się nazwa stanowiska oraz lokalizacja wakatu. Należy pamiętać, że agencja rekrutacyjna może prowadzić nawet kilkadziesiąt projektów jednocześnie. Wówczas przesłanie aplikacji bez wskazania celu jest łamigłówką, którą nie każdy Rekruter ma ochotę rozwiązywać.

Ale budowanie relacji to nie tylko pierwsze wrażenie. Największym wyzwaniem jest oczywiście utrzymanie pozytywnego odbioru w dalszej współpracy.

Rozmowa

Sztuka komunikacji to bardzo ważna umiejętność. W pracy za granicą to szczególnie pożądana cecha.

Czym jest sama komunikacja? Pojęcie to pochodzi od łacińskiego słowa communicatio i oznacza łączność, wymianę, rozmowę. W relacji między ludźmi komunikacja oznacza przekaz pewnej informacji i zdolność do odbioru i rozumienia tego przekazu. Komunikacja ma niejako trzy etapy. Najpierw w umyśle nadawcy pojawia się myśl. Następnie, aby została ona przekazana innemu rozmówcy, musi zostać zakodowana, musi więc otrzymać pewne brzmienie. Na końcu musi zostać odkodowana przez odbiorcę – czyli zrozumiana.

W procesie komunikacji mogą się pojawić zakłócenia, które sprawiają, że komunikat staje się niezrozumiały.

Dwa rodzaje komunikacji

 

Patrząc na komunikację jako na przekaz pewnych informacji, nie sposób nie wyróżnić dwóch jej rodzajów. Pierwszy to komunikacja werbalna. Składają się na nią nie tylko słowa, ale także akcent, płynność wymowy i treść zawarta w wypowiedzi. Pamiętaj o tym, że jeżeli chcesz przekazać informacje w sposób zrozumiały, musisz dobierać odpowiednie słowa, nie zapominając jednocześnie o tym, by mówić w sposób wyraźny, z odpowiednim akcentem. Jeżeli np. mówisz zbyt szybko, chcąc przekazać maksymalnie dużo informacji, narażasz się na niebezpieczeństwo bycia niezrozumianym. Podobnie jest z właściwym doborem słów. Unikaj słów, które mogą zostać niewłaściwie zinterpretowane, i staraj się w sposób precyzyjny przekazywać swoje informacje. Nie mów skrótami, takimi jak np. „mój szef”. Ty wiesz kim jest twój szef rozmówca – niekoniecznie, może miałeś kilku szefów w pracy? Drugi rodzaj komunikacji to komunikacja niewerbalna, popularnie zwana „językiem ciała”. Tutaj z kolei ważnymi elementami tej formy przekazu są dystans, jaki rozmówcy między sobą, mimika twarzy i kontakt wzrokowy, a nawet ubiór. Może wyda ci się to dziwne, ale około 70% komunikatu, jaki wysyłamy, to komunikat niewerbalny. Prosty przykład – wyobraź sobie, że ktoś opowiada Ci o tym, jaką niebezpieczną sytuację przeżył jadąc samochodem – i przy tym szczerze się uśmiecha. Choćby opowiadał bardzo przekonująco, nie uwierzysz mu. Kiedy rozmawiasz z drugą osobą, obserwuj jej zachowanie, jednak nie staraj się na podstawie jednego czy dwóch gestów wyciągać wniosków. Gest jest odpowiednikiem słowa, które – jeżeli zostanie wyrwane z kontekstu – może mieć bardzo różne znaczenie. Gesty traktowane jako całość potwierdzą prawdę, jaka kryje się w słowach wypowiadanych przez rozmówcę.

Błędy w komunikacji

Okazuje się, że odbiorca nie zawsze odczytuje przekazany komunikat w takim znaczeniu, w jakim nadał go nadawca. Mamy wówczas do czynienia z zakłóceniami w procesie komunikacji pojawiają się tzw. bariery komunikacyjne. Te bariery mogą mieć charakter psychologiczny np. ukrywanie prawdziwej intencji, bądź fizyczny np. hałas. Komunikat, jaki został odebrany, jest treściowo różny od tego, który został wysłany. Jakie są przyczyny takiej sytuacji?

Po pierwsze, nadawca mógł wyrazić swoje myśli w sposób niejasny lub niezrozumiały – dla odbiorcy, w wyniku czego ich wzajemne porozumienie staje się skomplikowane lub wręcz niemożliwe. Takie działanie sprawia, że osoby nie tylko nie mogą się ze sobą porozumieć, ale przez to nie mogą osiągać celów i założeń, jakie sobie stawiają. W tym momencie widać, jak ważną sprawą staje się poprawna komunikacja. W pracy sekretarki nawet najmniejsze niezrozumienie wypowiedzi drugiej strony może mieć poważne konsekwencje. Komunikacja miedzy dwoma osobami przebiega prawidłowo, kiedy odbiorca odbiera to, co przekazał mu nadawca, czyli gdy komunikat odebrany przez odbiorcę będzie miał takie samo znaczenie, jak komunikat wysłany przez nadawcę.

Musicie pamiętać, że na drodze przekazywania komunikatu mogą pojawić się różnego rodzaju zakłócenia. Mogą one mieć miejsce – zarówno po stronie nadawcy, jak i odbiorcy. Przykładów może być wiele np. jedna z osób mówi w języku angielskim, a druga niezbyt dobrze rozumie ten język. W wyniku czego powstają zakłócenia. Jest jednak na to pewien sposób, który pozwala wyeliminować niebezpieczeństwo niezrozumienia. Psychologowie określają to mianem sprzężenia zwrotnego. Oznacza to w praktyce, że osoba, która wysyła komunikat upewnia się, że został on właściwie odebrany. Można to osiągnąć poprzez proste zwroty typu: „Czy rozumie pan o co mi chodzi…”, „Czy wszystko jest jasne…”, „Czy mam jeszcze coś wyjaśnić…”

Chcąc uniknąć błędów w komunikacji po pierwsze naucz się słuchać. Nie udzielisz prawidłowej odpowiedzi na zadane pytanie, ani nie przeprowadzisz właściwie rozmowy, kiedy nie wsłuchasz się w to, co mówi rozmówca. Jeżeli zrozumiesz go niewłaściwie, możesz popełnić poważną gafę. Po drugie zadbaj o tzw. kanał komunikacyjny – to znaczy postaraj się, aby informacje, jakie przekazujesz nie były zakłócane przez czynniki zewnętrzne. Prosty przykład, kiedy rozmawiasz przez telefon i masz otwarte okno zza którego dobiegają odgłosy z ulicy, zamknij je, bo inaczej nie będziesz wyraźnie słyszeć swojego rozmówcy. Często zdarza się, że ludzie słyszą to, co chcą słyszeć zamiast wsłuchać się w to, co mówi druga osoba. Jeżeli nie jesteś czegoś do końca pewny – zapytaj o to. Unikaj własnych interpretacji tego, co usłyszałeś. Kiedy rozmawiasz z kimś bezpośrednio staraj się mu patrzeć w oczy – niech twój wzrok nie biega po biurze. To świadczy o braku szacunku dla rozmówcy i sygnalizuje, że czujesz lek przed tą osobą. Bardzo ważną sprawą jest mówienie w pierwszej osobie – ja uważam, ja myślę, ja podjęłam taką decyzję. To rodzi odpowiedzialność, ale daje też wewnętrzne poczucie siły.

Masz problem z napisaniem CV? Sprawdź nasz poradnik!

Jak napisać dobre CV?

Masz problem z napisaniem CV? Sprawdź nasz poradnik!

Jak napisać dobre CV?